One hand cannot applaud alone.

Hoe zorgen we ervoor dat de samenleving niet verkruimelt?

Heb jij nu ook de sterke associatie met de appelkruimeltaart? Vergeet die associatie voorlopig.  Psychater Dirk De Wachter presenteert in het programma Buitenhof zijn boek ‘De kunst van het ongelukkig zijn’. De Antwerpenaar spreekt in sappig Vlaams over het perfecte leven, het gevaar van te veel inzetten op de ikkigheid en zijn oproep om momenten van lastigheid te beantwoorden met aandacht, met tijd, zonder er al te veel gedoe van te maken.
‘Afwachten in tijden van lastigheid? Moeten we niet iets doen; in actie komen?!’ Dat is ook de vraag van interviewer Pieter Jan Hagens.

Op de evenwichtsbalk voor de balans tussen autonomie en verbinding

Het antwoord van De Wachter is helder. Het gaat om de balans tussen verbinding en autonomie. Juist de generatie van ‘het perfecte leven op social media’ zoekt deze balans. Ik zie het steeds meer in mijn praktijk. Het is de rode draad tijdens de ontwikkeltrajecten die ik verzorg voor diverse groepen adviseurs van Gzicht. Stuk voor stuk jonge professionals die zich erg bewust zijn van zichzelf en van hun impact op de wereld. Millennials die hun ontwikkeling plaatsen binnen de driehoek van ‘de klant, mijn organisatie en ik’. Het ontwikkeltraject van de adviseurs gaat meer dan eens over die balans op de evenwichtsbalk tussen autonomie en verbinding.  

Watchful waiting

Gzicht kijkt, luistert en spreekt. Dat staat op de website van Gzicht. Stiekem ben ik blij dat dit gladjes aansluit bij het onderwerp feedback vragen, ontvangen en geven in mijn training.
Maar het is meer dan alleen een websitetekst. De adviseurs van Gzicht kijken naar hun opdrachtgevers in de zorg, durven te vragen en te luisteren naar de mensen, en naar elkaar, en durven adviezen over verandertrajecten aan te geven, ook al doet dat soms pijn bij een opdrachtgever. Ze kunnen het maken, omdat ze het doen van uit hun autonome positie van een externe adviseur, en omdat ze het altijd doen vanuit verbinding met de klant en met zichzelf.

Tijdens zo’n ontwikkeltraject stellen de adviseurs zich ook de vraag: “In hoeverre is het mijn plek om nu aan te geven dat zaken echt anders moeten?” en “Is het wel de goede timing?” Relevante vragen. Ook hier gaat het over de balans tussen actie en actief afwachten, watchfull waiting zegt Dirk De Wachter. Afwachten, met aandacht, in verbinding me de ander; alles om te voorkomen dat de samenleving verkruimelt. De adviseurs van Gzicht leveren er een waardevolle bijdrage aan.

De associatie met die appelkruimeltaart was zo gek nog niet. Actief wachten, met aandacht, in  verbondenheid. Hoort daar geen appelkruimeltaart bij?