It is not the brains that matter most, but that which guides them.

Fyodor Dostoyevsky

Judo versus bedrijfsleven!

Ik had helemaal niets met judo. Ik heb het nooit gedaan en ik kende ook geen mensen die aan judo deden. Nu doen beide kinderen aan judo en onlangs mocht ik kijken bij de judo-examens. Eerst de één en toen de andere.
En ook nu weer verwonderde ik me over het proces die bij de sport hoort en wat voor ruimte dat geeft. Groeten, zittend afgroeten, staand afgroeten, zitten als er iets wordt uitgelegd, vinger opsteken, pak netjes, schone handen en voeten, luisteren, aandacht voor elkaar… Bij de jongste groep wordt op een LEUKE (leren en plezier gaan hand in hand) manier, maar met discipline gecorrigeerd. Hier gaat dus nog aandacht en energie naar het proces, maar met resultaat. Dat was bij groep 2 zichtbaar, want ieder kind deed wat het moest doen, waardoor er totaal geen energie verloren ging naar gedoe en iedereen bezig kon zijn met judo. Ennuh... daar komen ze voor!

Er ligt hier een mooie parallel naar bedrijven. Ik ben vaak actief bij bedrijven waar niet veel, maar héél veel energie verloren gaat aan gedoe en dingetjes. Dit komt vaak, omdat het proces onduidelijk is of omdat er geen discipline is voor het proces. Door goed na te denken over het proces, te vertragen om het proces goed te implementeren, daarna discipline voor het proces te blijven houden en flop we lossen een aantal problemen op...

Het kan wel...

Op 5 mei zat ik heerlijk met mijn kinderen in een horecabedrijf van een goede bekende. Gekkenhuis op het terras, gedeelde tafels, geen tafels... overal waar je keek stonden gasten. Er was voor gekozen om geen concessies te doen op de kaart... Diner, hapjes, verschillende wijnsoorten, alles op rekening, geen plastic en alles ging pijlsnel... Het kon allemaal! Wauw! Als organisatiecoach sta ik dan direct op scherp, nieuwsgierig naar de aanpak. Wat doen zij, waardoor het zo goed gaat?

Er was geen stress, er waren geen wanklanken. Er was echte aandacht voor de gasten. Wat bleek? Het proces: de kaders, afspraken en verantwoordelijkheden waren zo duidelijk, waardoor er ruimte kwam om te spelen en te ouwehoeren. Ruimte voor plezier en aandacht voor de gasten en dat straalden alle medewerkers (samenwerkers in dit geval) stuk voor stuk uit.

http://jessicaroosenburg.nl/blogt/judo-versus-bedrijfsleven